De avonturiers van de verloren partitie.

Waarom verdwijnen partities?

Een partitie, ook wel een logische schijf genoemd, is in de meest eenvoudige vorm een ​​logisch afgescheiden gedeelte van een fysieke schijf. Meestal hebben we op één fysieke schijf een of meer partities, waarvan sommige een speciale betekenis kunnen hebben. Dit kunnen partities zijn die gereserveerd zijn voor het besturingssysteem of de systeemherstelpartities die populair zijn bij laptops. Het is ook mogelijk dat één partitie zich op meerdere fysieke media bevindt. Dit is de oplossing die we het meest tegenkomen bij RAID-reeks.
Maar waarom verdwijnen partities zomaar zonder waarschuwing? Er kunnen veel redenen zijn waarom partities verdwijnen. Tot de meest voorkomende behoren gebruikersfouten, zoals mislukte experimenten met logische schijfpartitionering, het per ongeluk formatteren van de verkeerde schijf, of het aansluiten van een externe schijf op een TV. De tweede belangrijke groep oorzaken van verloren toegang tot partities zijn virussen en allerlei soorten malware. De derde categorie oorzaken van verloren partities zijn van fysieke aard, en die verdienen meer aandacht.
Fouten van fysieke aard kunnen toevallig optreden, zoals een plotselinge stroomuitval tijdens het schrijven van gegevens, maar meestal zijn het symptomen of voorbodes van een defect aan het opslagmedium. Een veelvoorkomende oorzaak van schrijffouten op harde schijven zijn oppervlaktemagnetisatiefouten, veroorzaakt door een instabiele voeding. Dit probleem treft met name schijven in desktopcomputers, waar de schijven rechtstreeks op de voeding zijn aangesloten. Als de voeding instabiel werkt, spanningen levert die sterk fluctueren of aanzienlijk afwijken van de nominale spanning, is het slechts een kwestie van tijd voordat de aangesloten schijf defect raakt.
Bij externe, via USB aangesloten schijven kan het verdwijnen van een partitie, het verschijnen van een RAW-partitie of de suggestie van het besturingssysteem om de schijf te formatteren een zeer ernstig probleem betekenen. USB-naar-SATA-adapters hebben vaak een eigen BIOS, waarmee het besturingssysteem een dergelijke adapter detecteert de schijf onder een naam die door de fabrikant van de behuizing is gekozen, ongeacht het daadwerkelijke model van de schijf in de behuizing.
Zo'n adapter kan ook in het systeem melden of de aangesloten schijf defect is, of zelfs of er helemaal geen schijf is aangesloten. Dit is het moment waarop een probleem met de toegang tot een partitie zich waarschijnlijk voordoet. Als het probleem fysiek van aard is, zullen pogingen om de schijf te scannen met gegevensherstelsoftware niet alleen niet succesvol zijn, maar kunnen ze ook leiden tot degradatie van het magnetische oppervlak, waardoor het onmogelijk wordt om de informatie op de schijf te herstellen.
USB-SATA-adapters bevatten soms ook encryptiesleutels. Het verlies van zo'n adapter kan het onmogelijk maken om de gegevens op de schijf te decoderen. Het is belangrijk om te onthouden dat als een adapter de mogelijkheid heeft om gegevens te versleutelen, deze de gegevens zal versleutelen, zelfs als er geen wachtwoord op de schijf is ingesteld. En aangezien adapters zeer zelden defect raken, moet u bij een vermoeden van een hardwarefout niet beginnen met het vervangen van de adapter, maar met het diagnosticeren van de schijf door deze rechtstreeks op de SATA-interface aan te sluiten.

Logische organisatie van een schijf - een aantal theorieën

De eerste sector van de schijf (LBA 0 - omdat sectoren vanaf 0 worden genummerd) is de opstartsector. Deze sector wordt vaak ook wel MBR genoemd - Master Boot Record. Deze sector bevat de partitietabel - informatie over de partities op de schijf. Dit hoeft niet per se informatie over alle partities op de schijf te zijn, en het hoeft ook niet altijd direct naar elke partitie te verwijzen . Een record in de partitietabel kan bijvoorbeeld verwijzen naar de GPT-records (GUID Partition Table) in volgende sectoren of naar een uitgebreide partitie met een eigen tabel van logische schijven.
Na het lezen van de inhoud van de Master Boot Sector worden de eerste sectoren van de afzonderlijke partities bepaald en gelezen. Deze sectoren hebben verschillende namen, afhankelijk van het bestandssysteem, bijvoorbeeld Boot Sector voor FAT- en NTFS- partities, Volume Header voor HFS-partities of Superblock voor Ext-, XFS-, UFS- of ReiserFS- partities. Op basis van de informatie in deze sectoren worden de basisparameters van de partitie bepaald, zoals de grootte van de clusters en de locatie van andere metagegevens, zoals de File Allocation Table (FAT) en mappen in FAT-partities, MFT-records (Master File Table) in NTFS-partities of i-nodes (indexnodes) in EXT-partities, enzovoort.
Aan de hand van de gelezen metagegevens is het mogelijk de locatie en kenmerken van de bestanden in een partitie te bepalen. Als een van de metagegevens-elementen beschadigd is, is het voor het besturingssysteem meestal onmogelijk om een ​​correct beeld van de logische structuur van de schijf te reconstrueren. Preventieve maatregelen, die doorgaans bestaan ​​uit het dupliceren van de belangrijkste metagegevens-elementen, blijken vaak niet effectief.
Voor een gegevensherstelspecialist kunnen zelfs fragmenten van beschadigde metagegevens echter waardevolle informatie verschaffen over de logische structuur van een bestandssysteem. Daarom mogen schijven in geval van logische schade niet worden geformatteerd. Zelfs niet als dit wordt gesuggereerd door primitieve gegevensherstelsoftware of geadviseerd door amateurs op internetforums.
Automatische bestandssysteemherstelprogramma's zoals chkdsk of fsck zijn evenmin te vertrouwen. Het is essentieel om een ​​binaire kopie te maken voordat u een dergelijk programma uitvoert, aangezien deze programma's ongecontroleerde schrijfbewerkingen rechtstreeks naar de schijf uitvoeren en er geen manier is om terug te keren naar de oorspronkelijke staat als de situatie verslechtert.

Oefen het zoeken naar verloren partities.

Zonder MBR

Als de inhoud van de Master Boot Sector (MBR) verloren of beschadigd is, kan het besturingssysteem de partities op de schijf niet vinden. De schijf wordt dan meestal in Apparaatbeheer en Schijfbeheer weergegeven als leeg en niet-geïnitialiseerd. In dat geval is het raadzaam om te beginnen met zoeken naar partities vanaf de sectoren waar ze normaal gesproken beginnen, bijvoorbeeld LBA 63, LBA 2048. U kunt ook opeenvolgende machten van twee controleren, zoals LBA 128, LBA 256, LBA 512, enzovoort. Door de eerste sectoren na de MBR te controleren, kunnen vaak GPT-tabel worden gevonden. Omdat het niet mogelijk is om schijven groter dan 2 TB te adresseren met de MBR-partitietabel, is het vrijwel zeker dat de grootste schijven GPT gebruiken. Verderop in de schijf is het de moeite waard om de gebieden aan het einde te controleren. Daar kunt u bijvoorbeeld een kopie van de NTFS Boot Sector ontdekken.
Op basis van de op deze manier gevonden metagegevens is het vaak mogelijk om de grootte en locatie van ten minste enkele partities te bepalen. Vervolgens kan de zoektocht op een vergelijkbare manier worden herhaald voor de resterende "vrije" schijfruimte door verdere metagegevens te vinden. Zo voert gegevensherstelsoftware een snelle scan uit. Als de schade aan logische structuren beperkt is tot alleen de MBR-sector, is deze procedure voldoende om alle partities op de schijf te herstellen.
Deze methode is gebaseerd op het feit dat metagegevens (inclusief kopieën) meestal aan het begin of einde van de schijf en individuele partities worden geplaatst, en op de aanname dat partities meestal één voor één worden aangemaakt, zonder tussenruimte, en praktisch de gehele schijfruimte in beslag nemen. Met deze aanpak kan de hersteltijd worden verkort en kan de focus direct liggen op het doorzoeken van de potentieel belangrijkste en meest veelbelovende delen van de schijf. Bovendien vermindert het scannen van relatief kleine gebieden bij instabiele of beschadigde schijven de belasting van de schijf en verhoogt het de kans om de belangrijkste gegevens te kopiëren voordat de schijf definitief weigert mee te werken.

Je moet de schijf in het station formatteren voordat je hem kunt gebruiken.

Dit is het bericht dat de gebruiker vaak ziet in plaats van zijn gegevens. Dit bericht geeft aan dat, hoewel de partitie waarschijnlijk wel bestaat, de metagegevens ervan zodanig beschadigd is dat de informatie erop niet toegankelijk is. Een verzoek om de schijf te formatteren kan bijvoorbeeld voorkomen als de opstartsector van een partitie beschadigd of verloren is. In zo'n geval kunt u de kopie zoeken en, als deze ook beschadigd is, proberen de partitieparameters handmatig te herstellen met behulp van fragmenten van beide kopieën.
Als beide kopieën verloren of zodanig beschadigd zijn dat het niet mogelijk is de partitieparameters te herstellen, kunt u deze parameters bepalen aan de hand van gevonden fragmenten van logische structuren, zoals FAT-tabellen, mappen, MFT-records, enzovoort. Uiteraard mag een partitie met belangrijke gegevens in geen geval worden geformatteerd.
Het formatteren van een partitie houdt in dat er nieuwe logische structuren worden aangemaakt, die de oude overschrijven en verder gegevensherstel ernstig bemoeilijken. Zelfs als formatteren de bestanden zelf niet beschadigt, maakt het een gedeeltelijke reconstructie van de logische structuur lastig en kan het leiden tot verlies van namen en andere bestandseigenschappen.

Is er dan nog leven na het formatteren?

Het snel formatteren van een schijf houdt in dat er nieuwe metagegevens wordt aangemaakt en naar de schijf wordt geschreven, overeenkomend met het opgegeven type en de parameters van de nieuwe partitie. In de praktijk komt dit meestal neer op het onherroepelijk vernietigen door de informatie van de oude partitie te overschrijven, maar het overschrijft niet alle partities en de bestanden die zich erop bevinden. In dergelijke gevallen kunt u proberen de bestanden te vinden aan de hand van hun signaturen.
Elk bestandstype bevat unieke structuren waarmee het op het schijfoppervlak kan worden geïdentificeerd, zelfs als informatie over de naam, locatie en andere kenmerken verloren is gegaan. De meeste software voor gegevensherstel bevat een database met vooraf gedefinieerde signaturen voor de meest voorkomende bestanden. Een gespecialiseerd programma voor imageherstel verschilt vaak van een algemeen programma voor gegevensherstel doordat het een minder uitgebreide signaturendatabase bevat, waardoor alleen imagebestanden kunnen worden hersteld. Professionele programma's stellen u in staat om zelf signaturen toe te voegen, die zijn ontwikkeld op basis van een analyse van de bestanden van een bepaald type.
Het resultaat van het herstellen van een partitie op basis van de gebruikte metagegevens (RAW-herstel) kan niet alleen bestanden zijn, maar ook fragmenten van logische structuren, FAT-mappen, MFT-records, inodes, enzovoort. Het vinden van fragmenten van oude metagegevens maakt het mogelijk om de logische structuur van de vorige partitie in ieder geval gedeeltelijk te reconstrueren. Als de nieuw gecreëerde partitie niet in gebruik is geweest, kan in veel gevallen voldoende metagegevens van de oude partitie worden gevonden om de logische structuur bijna volledig te reconstrueren.
Elke schrijfbewerking overschrijft echter verdere fragmenten van de vorige inhoud en zorgt ervoor dat deze onherstelbaar verloren gaan. Daarom moet er niets op een schijf worden geschreven als deze per ongeluk is geformatteerd. Anders rest er niets anders dan handmatig door de vaak duizenden bestanden te bladeren, waarvan de namen automatisch zijn toegewezen door de gegevensherstelsoftware (meestal het sectornummer van de LBA waarin het bestand begint), gesorteerd op extensie.
Bovendien is er geen garantie dat de echt belangrijke bestanden überhaupt kunnen worden hersteld. Veel ernstiger gevolgen van het formatteren van partities kunnen optreden bij harde schijven die gebruikmaken van SMR-technologie en SSD-schijven. De meeste (zo'n aanzienlijk aantal dat je er gerust van uit kunt gaan dat ze allemaal werken) ondersteunen de TRIM- functie. Deze functie maakt het mogelijk om... Het besturingssysteem informeert de schijfcontroller over vrije gebieden in logische structuren. Dankzij deze informatie hoeft de schijf de inhoud van deze sectoren niet fysiek op te slaan en kan deze, als reactie op een commando om ze op te halen, alleen nullen retourneren. Na dergelijke informatie worden de gegevens ook fysiek zeer snel vernietigd, waardoor herstel zelfs onder laboratoriumomstandigheden onmogelijk is. Formatteer daarom, ongeacht berichten van het besturingssysteem en onzinnige adviezen op internetforums, nooit partities waarop belangrijke gegevens staan ​​en schakel de TRIM-functie in het besturingssysteem uit voordat u probeert gegevens te herstellen.

Onze partners in Nederland

PC Enter Service